UKRYTE

 Małgorzata Śmigielska

Małgorzata Śmigielska - „Ukryte"

wernisaż: 24 stycznia (czwartek), godz. 18.00

24 stycznia - 3 marca 2013, sala kameralna

 

Małgorzata Śmigielska rysuje powidoki twarzy. Ujawnia jakiś szczegół – wysokie czoło, migdałowe, olbrzymie oczy, wąskie usta, za cenę nierozpoznania pozostałych, rozpływających się w szarościach, sinych błękitach czy różach akwareli. Można powiedzieć, że jej rysunkami rządzi jakaś szczególna „ekonomia twarzy": coś za coś. Coś za cenę niedowidzenia. Coś za cenę straty. Figura Melancholii jest w tym miejscu bardzo poręczna – sygnatura artystki - mała kobieca postać, jak ideogram na białej kartce ograniczonej tylko linią horyzontu, zatrzymuje wzrok na innej pracy. Podobnie jak rysunki twarzy jest zawieszona w pustce. Nic jej nie podpiera. Nawet cień. Wydaje się, że to ciąg bez końca. Jak symptom traumatycznego doświadczenia, które upomina się o formę. Rysunki twarzy Małgorzaty Śmigielskiej można nazwać „ćwiczeniami z zapomnienia". Niekompletne wizerunki, szkice twarzy w chronicznym niedostatku tworzą niepokojący katalog bytów połowicznych, na przekór samej technice. Gest dłoni artystki musi być nieomylny. Pędzelek dotyka powierzchni białej kartki tylko raz. / Ewa Toniak /

Małgorzata Śmigielska (ur. 1961 r. w Warszawie). W latach 1986-1991 studiowała na Wydziale Malarstwa ASP w Warszawie, dyplom w pracowni prof. Stefana Gierowskiego, aneks w pracowni malarstwa ściennego u prof. Edwarda Tarkowskiego.
Wystawy indywidualne: 1994-Galeria WOK, Warszawa, 1995-Galeria Krytyków Pokaz, Warszawa, 1995-Galeria Na Solcu, przy Muzeum Archidiecezji Warszawskiej, 1996-realizacja malarstwa ściennego w Centrum Sztuki Współczesnej w Warszawie, 2005-Galeria Klimy Bocheńskiej, Warszawski Festiwal Sztuk Pięknych, 2005-Nizio Gallery, Warszawa, 2012-Galeria (-1) Polskiego Komitetu Olimpijskiego, Warszawa. 
Wystawy zbiorowe, m.in.:  1990-Most Fundacja Kultury Polskiej Most Gotycki, Warszawa, 1994-Instuition, Konstruktion - Hommage a Władysław Strzemiński Polski Instytut Kultury, Berlin, 1994, 1997-Grosse Kunstausstellung NRW, Dusseldorf, 2004-Powinność i Bunt, ASP w Warszawie 1944-2004, Zachęta Narodowa Galeria Sztuki, Warszawa.

LOSIS ET LEUCOSIS, CZYLI CZERWIENIE I BIELENIE

 Krzysztof Gliszczyński

Krzysztof Gliszczyński - „Iosis et leucosis, czyli czerwienienie i bielenie"

wernisaż: 24 stycznia (czwartek), godz. 18.00

24 stycznia - 3 marca 2013 (sala główna)

 

Finisaż wraz z promocją katalogu: 1 marca (piątek) o godz. 17.00

 

Krzysztof Gliszczyński oprowadzi po wystawie, a także opowie o swoich inspiracjach i możliwych sposobach odczytania prezentowanych prac. Finisaż połączony będzie z promocją katalogu wystawy. Gościem specjalnym wieczoru będzie prof. Urszula Szulakowska z Uniwersytetu w Leeds - historyk i teoretyk sztuki, specjalizująca się w historii alchemicznej ilustracji, badająca wpływ alchemii i magii na współczesną sztukę.

Podczas finisażu odbędzie się degustacja czerwonego wina, często wykorzystywanego przez Krzysztofa Gliszczyńskiego, jako medium do tworzenia prac, np. w jego z cyklu „Winienie".

Dr Urszula Szulakowska, urodzona się w Wielkiej Brytanii. Jest historykiem sztuki i teoretykiem sztuki. Ukończyła Uniwersytet w Oxfordzie. Była wykładowcą uniwersytetów w Sydney oraz w Queensland i Leeds. Obecnie jest Honorowym Badaczem (Research Fellow) na Uniwersytecie w Leeds. Obszar jej dociekań naukowych obejmuje Renesans (także w sztuce polskiej) jak i okres Niemieckiej Reformacji, na temat której opublikowała wiele artykułów naukowych i kilka książek. Pisała również o współczesnej sztuce eksperymentalnej i najnowszej teorii krytycznej, publikując na całym świecie.

Prace Krzysztofa Gliszczyńskiego, prezentowane w BWA w Olsztynie w ramach wystawy „Iosis et leucosis, czyli czerwienienie i bielenie", to zarówno tzw. klasyczne obrazy, jak i obiekty powstające w związku z malarstwem i poszerzające jego spectrum. Prezentowane wraz z nimi filmy uzmysławiają procesualność powstawania poszczególnych dzieł oraz rozbudowują ich znaczeniowy kontekst. Wszystkie owe nieledwie alchemiczne procesy malarskie rozgrywają się między biegunami czerwieni i bieli. W pracach Gliszczyńskiego czerwień zostaje skonkretyzowana, wcielona w materię i włączona w strukturę układu, w którym dynamizowane są najrozmaitsze jej właściwości. Barwa ta, od wieków obciążona przebogatą tradycją symboliczną, zyskuje w pracach autora „Mitologii czerwieni" nowe, indywidualne, lecz nie do końca autonomiczne życie – ściśle wiąże się bowiem z kontekstami, w których się pojawia oraz z rodzajami materii, w które się wciela. W każdym obrazie, rysunku, obiekcie trzeba doznać jej od początku, odbierając tętno czerwieni całym sobą i dotykając jej wzrokiem. W kontakcie z pracami Gliszczyńskiego okazuje się bowiem, że malarstwo może być sztuką ciała; można dodać, że ta cielesność jest angażowana zarówno ze strony malarza, jak i odbiorcy. W realizacjach artysty, w przemyślany sposób wpisanych w przestrzenie olsztyńskiego BWA, fascynująca gra toczy się pomiędzy krwistym mięsem czerwieni a przestrzenią bieli – bieli, która w zestawieniu z czerwienią wydaje się tym lżejsza i nieledwie nasycona powietrzem. Bielenie działa w tym kontekście niczym upuszczanie krwi, zmniejszanie wrażenia materialności i efektu życia na rzecz dematerializacji i osuwania się w nieobecność. Bielenie to zanikanie, utrata haptycznej substancjalności, nasycanie obrazu oddechem przestrzeni. / Marta Smolińska /

Krzysztof Gliszczyński urodził się w 1962 roku w Miastku. Studiował na Wydziale Malarstwa i Grafiki w PWSSP w Gdańsku w latach 1982-1987, w pracowni podstaw malarstwa prof. Hugona Laseckiego oraz pracowni dyplomowej prof. Kazimierza Ostrowskiego. Obronił dyplom w 1987 roku. Obecnie prowadzi Pracownię Podstaw Rysunku i Malarstwa na Wydziale Malarstwa i Grafiki ASP w Gdańsku, piastuje również funkcję prorektora ds. rozwoju i współpracy ASP. W latach 1995 – 2002 założyciel i współprowadzący Galerii Koło w Gdańsku. Autor wielu wystaw indywidualnych, m.in. w 1991 roku - Galeria Kamila Regent Contemporain, Bruksela, 1996r. - Galeria Miejska "Arsenał" w Poznaniu, 2004 r.- Centrum Sztuki Współczesnej „Łaźnia", Gdańsk, 2008 r.– Centrum Sztuki „Pyramida", Haifa, Izrael, 2010 r.– Galeria Fundacji Atelier, Warszawa, 2011 r. – Państwowa Galeria Sztuki, Sopot. Uczestnik wystaw zbiorowych w kraju oraz za granicą, m.in. w Austrii, Niemczech, Wielkiej Brytanii, Belgii, Holandii, Francji, Finlandii, Japonii, Chinach. Stypendysta DAAD oraz Rządu Dolnej Saksonii w Atelierhaus Worpswede i The Pollock-Krasner Foundation Inc. Nowy Jork.