Quadriennale Drzeworytu i Linorytu Polskiego

X Quadriennale Drzeworytu i Linorytu Polskiego

Wystawa pokonkursowa: 1 grudnia – 19 stycznia 2012 (sala główna),
wystawa "Laureaci Quadriennale Drzeworytu i Linorytu Polskiego. BWA Olsztyn 1975 - 2011" (sala kameralna).

Komisarz wystaw: Małgorzata Bojarska-Waszczuk

Patronat Honorowy: Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego
Fundator Grand Prix: Prezydent Olsztyna
Sponsor II Nagrody: PGNiG SA

Do pobrania (PDF): REGULAMIN KONKURSU, oraz Lista artystów i prac na wystawie

Wystawa pokonkursowa włączona jest w cykl wystaw Międzynarodowego Triennale Grafiki - Kraków 2012.

Patronat medialny: TVP Olsztyn, Telewizja Olsztyn, Gazeta Olsztyńska, Polskie Radio Olsztyn, Olsztyn24.com, Artinfo.pl

WYNIKI POSIEDZENIA JURY X QUADRIENNALE DRZEWORYTU I LINORYTU POLSKIEGO W BWA GALERII SZTUKI W OLSZTYNIE (24.10.2011)

Jury obradowało w składzie:
1. Zbigniew Lutomski - profesor, ASP Kraków, ASP Poznań, artysta grafik– Przewodniczący Komisji Jury
2. Piotr Gojowy - profesor, UMK Toruń, artysta grafik
3. Jan Pamuła - profesor, ASP Kraków, Prezes Stowarzyszenia Międzynarodowe Triennale Grafiki
4. Andrzej Węcławski - profesor, ASP Warszawa, artysta grafik

Na konkurs wpłynęło 317 prac 108 autorów. Jury oceniło prace i dokonało wstępnego wyboru prac na wystawę pokonkursową. W wyniku selekcji na wystawę pokonkursową Jury wybrało 174 prace 84 autorów.

Do nagród zostały nominowane prace następujących uczestników:

Gabriela Pałucka, Tomasz Barczyk, Stanisław Bałdyga, Aleksander Woźniak, Agata Gertchen, Bogdan Miga, Andrzej Oboz, Krzysztof Szymanowicz, Patryk Lutomski, Piotr Stachlewski, Wiesław Haładaj, Izabella Kędzierska, Witold Kaliński, Marta Lech, Józef Chyży, Sławomir Grabowy, Henryk Królikowski, Jan Baczyński, Andrzej Załecki, Łukasz Cywicki.

Podczas drugiej tury obrad Jury przyznało następujące nagrody:

Grand Prix Prezydenta Olsztyna
- Andrzej Załecki za prace:
1. „Bardzo u siebie", 2011, druk wypukły, 70x100 cm
2. „Jeszcze trochę", 2011, druk wypukły, 100x70 cm

I Nagroda     
- Józef Chyży za prace:
1. „Kolekcja 001", 2008, linoryt, 70x200 cm
2. „Kolekcja 002", 2008, linoryt, 70x200 cm

II Nagroda PGNiG SA  
- Izabella Kędzierska za prace:
1. „Reminiscencje I", 2009, linoryt
2. „Reminiscencje III", 2009, linoryt

III Nagroda            
- Piotr Stachlewski za prace:
1. „Odmiana przez osoby", 2008, linoryt, 51,7x72,7 cm
2. „Nieświadomość zbiorowa", 2008, linoryt, 77,2x51,5 cm
3. „Cyfrowe podszepty", 2009, linoryt, 79x58,2 cm
4. „Skrajne emocje", 2010, linoryt, 69,2x50,2 cm

I Wyróżnienie  
- Stanisław Bałdyga za prace:
1. „Przestrzenie XI", 2009, linoryt, 70x100 cm
2. „Przestrzenie XII", 2009, linoryt, 70x100 cm
3. „Przestrzenie XIII", 2009, linoryt, 70x100 cm

II Wyróżnienie   
- Tomasz Barczyk za prace:
1. „Miłośnicy spokojnego życia", 2010, drzeworyt, 64x96 cm
2. „Wszyscy piją Colę", 2010, drzeworyt, 64x96 cm
3. „Słuchacze polskiego radia", 2011, drzeworyt, 64x96

III Wyróżnienie   
- Patryk Lutomski za prace:
1. „Grałem w piłkę", 2008, linoryt, 70x100 cm
2. „Grałem w piłkę II", 2008, linoryt, 70x100 cm
3. „Znowu ryba", 2011, linoryt, 70x100 cm
4. „Ryba na stole", 2011, linoryt, 70x100 cm
 
Wyróżnienia Honorowe
- Marta Lech za prace:
1. „20.04", 2008, linoryt, 62x91 cm
2. „03.06", 2010, linoryt, 62x91 cm
3. „01.03", 2010, linoryt, 63x93 cm

- Krzysztof Szymanowicz za prace:
1. „Pamiątki XVI", 2009, linoryt, 70x100 cm
2. „Pamiątki XVII", 2010/11, linoryt, 70x100 cm
3. „Pamiątki XVIII", 2010/11, linoryt, 70x100 cm

- Bogdan Miga za prace:
1. „Wyspy I", 2010, linoryt, 38x91 cm
2. „Wyspy II", 2011, linoryt, 52x91 cm
3. „Wyspy III", 2011, linoryt, 36,5x91 cm

Honorowa Nagroda Przewodniczącego Jury
- Aleksander Woźniak za prace:
1. Z cyklu: „Lustra" – „VI", 2011, drzeworyt, 60x120 cm
2. Z cyklu: „Lustra" – „VII", 2011, drzeworyt, 60x120 cm
3. Z cyklu: „Lustra" – „V", 2011, drzeworyt, 60x120 cm

UZASADNIENIE 

Grand Prix
Za niezwykłe walory ekspresyjne prac, bezbłędną technikę oraz przesłanie społeczne.

I Nagroda
Za bardzo wyszukaną stylistykę nawiązującą do form graffiti napisów na murach, za wielką urodę dekoracyjności prac.

II Nagroda
Za nową interpretację wartości przedstawieniowych, za poetycki klimat.

III Nagroda
Za lapidarność, zwięzłość i siłę wynikającą z perfekcyjnego warsztatu.

Nagroda Przewodniczącego Jury (Honorowa)
Za indywidualne pokazanie postaci ludzkiej, umiejętne wprowadzenie koloru, niebanalną formę.

Prace wyróżnione, tak jak i nagrodzone odznaczają się niezwykle wysokim poziomem artystycznym, ciekawym podejściem do problemów druku wypukłego i wyraźnym zaznaczeniem indywidualności twórczej. Poziom konkursu był bardzo wysoki, jednakże zdarzały się prace niedojrzałe, wtórne, które nie mogły być zakwalifikowane do wystawy pokonkursowej. 

Quadriennale Drzeworytu i Linorytu Polskiego jest obecnie jedynym w kraju, cyklicznym przedsięwzięciem poświęconym wyłącznie grafice w technice wypukłodruku, tradycyjnej, najstarszej technice graficznej, technice trudnej, wymagającej wielkich umiejętności warsztatowych. Zorganizowane zostało po raz pierwszy w 1975 roku i pomyślane jako ogólnopolski przegląd twórczości drzeworytniczej i linorytniczej, a następnie zostało przekształcone w ogólnopolski konkurs graficzny.

Z biegiem lat konkurs stał się ważnym, prestiżowym wydarzeniem, w którym bierze udział czołówka polskich grafików, a także młodzi twórcy, dla których udział w konkursie jest szansą na prezentację swojej twórczości w szerokim gronie uznanych już artystów. Określany jest jako „polski Xylon”, co świadczy o jego uznanej już wysokiej randze. Konkurs odbywający się co cztery lata, prezentuje sytuację ksylografii w kraju, upowszechniając – z racji wysokiego poziomu prac i udziału wybitnych artystów – uniwersalne wartości estetyczne. Jest on jednocześnie znakomitą dokumentacją stanu ogólnopolskiej grafiki drzeworytniczej i linorytniczej, jak i wyjątkową okazją do promocji nowych zjawisk powstających w tej dziedzinie sztuki.

Wystawa pokonkursowa udokumentowana katalogiem oraz zapisem na płycie CD to także doskonała okazja do zapoznania się z najnowszymi i najlepszymi dokonaniami graficznymi artystów polskich. Nie sposób pominąć wyjątkowego znaczenia, jakie ma olsztyńskie Quadriennale dla odbiorców sztuki w kraju, ale szczególnie na Warmii i Mazurach. To ważny konkurs i wystawa dla regionalnego środowiska artystycznego, która umożliwia poznanie najnowszych osiągnięć sztuki w dziedzinie grafiki.

Przez wszystkie lata olsztyńskie Quadriennale znajduje się na liście prestiżowych wydarzeń artystycznych popieranych merytorycznie przez Ministerstwo Kultury, wielokrotnie otrzymywaliśmy również patronat Ministra Kultury nad całością przedsięwzięcia. W większości edycji Grand Prix konkursu przyznawał Minister Kultury co znakomicie podnosiło rangę nagrody i konkursu.

Krytyk sztuki Sławomir Bołdok w tekście dotyczącym VII edycji Quadriennale napisał m.in.:

„Od października 1975 roku, dzięki inicjatywie olsztyńskiej, drzeworyt i linoryt zyskał forum, na którym mógł prezentować się samodzielnie. Quadriennale (…)  stwarza nie tylko impuls do uprawiania obu technik ale dla grona ksylografów w Polsce jest miejscem, gdzie mogą oni poczuć więź wspólnotową i porównać swoje dokonania. Od pierwszego quadriennale, sprzed dwudziestu czterech lat, nieustannie zmienia się skład wystawiających, choć istnieje niewielka grupa artystów, którzy chwalebnie towarzyszą imprezie, z wystawy na wystawę. Wśród ważnych postaci niestety odeszli – Gielniak, Dawski, Malina, ale przy każdym konkursie pojawiają się młodzi, interesujący debiutanci czego widomym przykładem roku jest syn Zbigniewa – Patryk Lutomski.

Drzeworyt i Linoryt, chociaż ilościowo nie w takiej skali jak niegdyś, uprawiany jest nadal i zajmuje należną mu część w obszarze zwanym artystyczną grafiką polską. Podobnie jak w technikach metalowych i w litografii przemożna jest chęć wśród artystów do eksperymentowania formą, w której dostrzec można zbieżne wątki ze współczesnym malarstwem, zwłaszcza, że ryciny coraz częściej są kolorowe. Format upodabnia je do obrazów lub plakatów i jakkolwiek kompozycje abstrakcyjne ilościowo przeważają, duch wiecznie żywej ekspresji jednakowo przenika przedstawienia figuralne jak i bezprzedmiotowe. Licznie nadesłane na tegoroczny konkurs ryciny, bardzo zróżnicowane, w ocenie jury były reprezentatywne dla obecnego stanu grafiki polskiej.”